Na podstawie trzech prawdziwych historii
i wielu fantazji
Co to za potwór, kapitanie?
- Mam go zdjąć? - Nie, nie strzelaj.
Falco peregrinus - sokół wędrowny. Lata z prędkością 300 km/h.
Są najpopularniejsze w mojej rodzinnej Chorwacji, głupcze.
Poza tym to drapieżnik.
Czy to jastrząb?
Jastrząb? To sokół wędrowny, idioto.
- Skąd wiesz, czym się różnią? - Z naszych wierszy ludowych, idioto!
Szczęśliwy znak.
Dupa, nie szczęśliwy. Patrz, jak krąży, głodny jak wilk.
Biedactwo.
Pewnie, nie spiesz się.
Zawieszenie broni za kwadrans, a ty co?
Chodź.
Wbij to sobie do tego tępego łba. To ja budzę żołnierzy, nie ty!
Dupek!
Przywieźli mąkę!
Łapcie ją!
Ognia!
Ogień nieprzyjaciela na drugiej!
Kurs 040.
20 stopni na południowy wschód!
Koleżko?
Wróciłeś?
FILM EMIRA KUSTURICY
NA MLECZNEJ DRODZE
Śniłem o tobie, Koleżko!
Słuchasz mnie? Słuchasz?
Śniłem o tobie. Nie pytaj, co się stało.
Pośrodku miłej wojenki, rzeź między...
- Dzień dobry! - Dzień dobry!
- Czy ten głupiec myśli, że jest faraonem? - Troszkę mu się pomieszało.
Powiedział mi, że śniło mu się, że ten ptak niósł węża i wpadł w helikopter.
Rano zobaczył, że ptak żyje,
gdy wylądował w jego oknie, czekając na śniadanie.
To wojna, a nie cyrk.
Dlaczego chodzi wszędzie z nim na ramieniu?
Brakuje mu piątej klepki. Wystarczy spojrzeć.
Też byś taki był, gdyby na twoich oczach ucięli twojemu ojcu głowę piłą mechaniczną.
Jego brat trafił do wariatkowa, a on przyjechał tu w 1993 roku.
Hej, tępaku. Kosta jest królem!
- Naprawdę? Myślałem, że jest faraonem. - Przestań pieprzyć.
Jego przeszłość jest absolutnie tragiczna.
- Jaka? - Absolutnie tragiczna, przygłupie.
Wolność!
SCENARIUSZ I REŻYSERIA
Dokąd pędzisz, sokolniku?
Jesteś najlepszym psem.
Gdyby wszyscy dbali o mnie tak, jak ty, żyłabym tysiąc lat.
Podnieś się, bestio!
Morderca!
Wredna, gryząca kurwo!
Milena!
Chodź tu, Milena!
Chodź tu!
Bydlę mnie ugryzło.
Na miłość boską!
Na co czekasz, cholero?
Na ślub, żeby nie musieć cię już nigdy oglądać.
Chryste! Co się dzieje, do cholery?
Piękna! Idealna dla mojego Žagi.
Dziękuję za miłe słowa pod adresem mojej klientki.
- Czy jest uchodźcą? - Nie.
Jest zakwalifikowana jako wysiedlona.
Jest troszkę wycofana, nie mówi zbyt wiele.
To nic. Mój Žaga nie szuka pogaduszek.
To oczywiste, po co mu ona. Wszyscy wiemy, czego chce Žaga.
- Domowego obiadku? - No, tego też...
Czy możemy ją dziś zobaczyć?
Tylko przygotujcie depozyt!
Auto ma czkawkę, jakby to ono piło rakiję, a nie pan, szefie.
Zakładaj kitel i nie narób mi wstydu przed IFOR-em.
Proszę zachowywać się elegancko. Cywilizowanie.
Dzięki pralni i mojemu człowiekowi
już pięć kobiet z tego ośrodka odzyskało wolność.
To dobrze,
ale czy szef może wytłumaczyć klientce, kim jest ta kobieta?
Żebym nie znalazła się po uszy w gównie.
Matka Włoszka, ojciec jest Serbem.
Przyjechała do Krajiny z Rzymu, aby odnaleźć ojca.
Potem wybuchła wojna. Mówią, że wiele przeszła.
To ona.
Czy mówi po serbsku?
Tyle, ile zdołała się nauczyć przez rok.
Szybko, przygotuj się. Mam dla ciebie wspaniałą okazję.
Pożegnaj się z dziećmi i chodź ze mną.
Wiedzcie tylko, że nie jest tak niewinna, jak wygląda.
Codziennie ogląda ten sam film.
- Jaki? - Coś z ptakami, niebem, miłością...
Jest na nią nakaz?
Nic mi o tym nie wiadomo.
Podobno jest jakiś angielski generał.
Mówią, że przez nią zabił swoją żonę i trafił do więzienia. Uwierzysz?
Pewnie, szefie. Z chęcią bym dla niej sprzątnął swoją!
Najgorsze jest to, że w sądzie zeznawała przeciw generałowi.
Dupa, nie miłość.
Na szczęście generał jest w więzieniu.
Co zrobimy, gdy wyjdzie na wolność, szefie?
A świnie mogą latać.
Hej, dziewczyno!
Boisz się?
To, że spadają bomby, nic dla nas nie zmienia.
Nie mamy nic wspólnego z tą wojną. Trzymamy ją na dystans.
Jutro wszyscy przyjdą do Mileny po mleko.
Puść, ja zaniosę.
Czy ty wiesz, biedactwo, kim jest Žaga Božović?
Skąd możesz wiedzieć?
Nie ma drugiego takiego snajpera od Somalii po Afganistan.
Trzy szarże, zarobi sześć pensji.
Staruszka śpi.
Chodź.
Wygląda całkiem jak ja, kiedy byłam młodsza.
Oto pokój.
Tu będziesz mieszkać. Będziesz spać tu, dopóki nie wróci mój brat.
Masz pełną wolność.
Panienko...
No chwila.
- Umiesz doić krowy? - Nie.
- Cóż, nauczysz się. - Dobrze.
Muszę już iść.
Panienko, ale należność...
Czemu robisz mi przed nią wstyd? Przecież wiesz, że dam ci pieniądze!
Agencja chce tylko, by ludzie żyli szczęśliwie!
Bierz!
Nie!
Chryste! Co ty robisz?
Jak mogłabym spojrzeć bratu w oczy, gdyby coś ci się stało? Chodź ze mną!
Wykąp mamę, uczesz jej włosy, zmień ubranie, obetnij paznokcie.
Nie znosi obcinania paznokci. Niewiarygodne.
Ale łap za nożyczki, gdy tylko uśnie.
Potem posprzątaj dom i zrób obiad.
Robiłam to wszystko sama, ale teraz twoja kolej.
A ja zraniłam się w rękę.
Przepraszam.
Zostaw babkę i chodź tu.
Idź wydoić krowę. Kosta wrócił z koszar.
Kciukiem, nie dłonią.
Nie będzie mleka, jeśli ściśniesz zbyt mocno.
W górę i w dół ręka prosto...
Patrzcie na niego!
Na co się gapisz?
Buziak.
Patrz, ręka się nie goi.
- Boli? - Tak, ale niedługo przejdzie.
- Co z mlekiem? - Spokojnie!
- Panna młoda doi teraz krowę. - Kto?
Przyjechała panna młoda. Žaga się żeni. Gdy tylko wróci z Afganistanu.
Ręka prosto, mleko poleci strumieniem...
Patrzcie na niego! Na co się gapisz?
Obróć się i gap się na osła.
Tu jest mleko, tu są pieniądze, będzie ser i inne miłe rzeczy.
Teraz na spokojnie rozwalę cię w drzazgi!
- Nie ma więcej. - Pójdę po krowy,
a ty wlej mleko dla Kosty do tych baniaków.
Jestem Kosta, a ty? Kim jesteś?
Nie jestem już dziewczyną, którą kiedyś byłam.
Którą dziewczyną? To znaczy, kiedy?
Dawno temu. Przed wszystkim.
Ja też. Nie jestem mężczyzną, którym...
Którym?
Mężczyzną, którym kiedyś byłem.
Więc jesteśmy podobni.
Chyba tak.
Troszkę.
To dobrze.
Co dobrze?
Nie lubisz kobiet.
Jakich kobiet?
Tylko udajesz. Wszyscy jesteście tacy sami.
To nieprawda. Nie jesteśmy.
- Jesteście. - Nie jesteśmy!
Hej!
Zapomniałeś mleka!
Ojcze, widziałem dziś cud.
- Wąż, który pije mleko. - To nie cud.
Jest napisane: bądź roztropny jak wąż i niewinny jak gołębica.
Przez węża Bóg wyrzucił nas z nieba.
Tak, ale on poszedł z nami. Nie został w niebie!
No to zjebał.
W życiu bym z nami nigdzie nie poszedł, zwłaszcza na tym gównianym świecie.
Nie rozumiesz...
- Upadniesz! - Upadnę?
Ja, mistrzyni Jugosławii w gimnastyce artystycznej w roku '84, '85, '86 i '87?
Kiedy sobie utniemy pogawędkę jak kobieta z mężczyzną?
- Po wojnie. - Muszę czekać na koniec wojny?
- Masz pojęcie, kiedy to będzie? - Pewnego dnia.
Dobrze wiesz, że to się nigdy nie wydarzy.
Wydoimy razem krowy? Chodź.
- Bóg istnieje. - Cyrk też.
Naprawdę jest głupcem!
Zamknij się, baranie! Zakochał się. Widać to po jego twarzy.
Idź w stronę tej miłości.
Wstrzymać ogień!
Podpisali rozejm, wstrzymać ogień! Nie strzelać!
Kotku!
Nawet Wielki Brat
był mały,
Gdy Źli Chłopcy wyszli i go złapali.
Został narko-bossem tej planety.
Król podziemia i niewolnik opiatów.
Tylko wojna go ruszała.
Wciągał biały proszek, aż pikawa stawała.
A gdy tylko robił się chory od odwyku,
Znów ćpał porcję tego atomiku.
Bo póki Wielki Brat chodzi wolno, nie zaznamy świata poza wojną.
Nie powąchasz pokoju, nigdy go nie poczujesz,
Dopóki Wielki Brat w końcu nie przedawkuje.
Co oni wszyscy by oddali, żeby być na twoim miejscu?
Spadaj dziwaku!
Niemożliwe!
Ojciec chrzestny szarej strefy, władca świata
On całym wszechświatem dziś pomiata
Każdy człowiek więc ze strachu wyje, czekając, aż w końcu mu odbije.
Bo póki Wielki Brat chodzi wolno,
Nie zaznamy świata poza wojną.
Tak długo smaku pokoju nie poczujesz,
Póki Wielki Brat w końcu nie przedawkuje.
Na planecie tej skończą się wojny, póki Wielki Brat jest ciągle wolny...
Gdzie są obrączki?
Nie będą ci potrzebne żadne cholerne obrączki.
Panna młoda nie jest warta złamanego grosza.
Dostaliście pieniądze, prawda? Więc przestańcie pieprzyć.
Pozbądź się panny młodej. Ona nas wykończy.
Słuchajcie, żebym ja was nie wykończyła.
W sobotę będzie wesele. Podwójne.
- Podwójne? - Moje i Žagi.
- Co? Wychodzisz za swojego brata? - Idioto!
Wychodzę za Kostę, a panna młoda – za Žagę.
- Będzie katastrofa, kobieto! - Będzie wesele!
Słuchaj, panienko!
Generał wyszedł dziś rano z więzienia.
Kazał sobie sprowadzić pannę młodą do Londynu.
Pozwól nam się nią zająć.
Znam takiego gościa. Sprzątnie ją. Nikt się nie dowie.
Nie. Nie ma odwrotu. Jest moja.
- Zdajesz sobie sprawę, jak ona nabroiła? - Tak.
Generał SFOR-u zakochał się w niej, zabrał ją z Krajiny
i zabił przez nią żonę w Londynie.
Wiem wszystko. Jest przepiękna, co zrobić?
A wiesz, że później zeznawała przeciwko niemu w sądzie
i przez nią dostał trzy lata?
Też to wiem.
Myślisz, że mnie obchodzi,
że angielski krokodyl jest na wolności?
Nie rozumiesz. Generał przyśle tu siły specjalne.
Chcą ją pojmać i zabrać do Londynu śmigłowcem.
Byłoby w porządku, gdyby tylko jej miało się dostać, ale wytłuką nas jak muchy.
Więc kto dokładnie jej szuka? SFOR, NATO czy sam angielski krokodyl?
Cała trójka! Mogą tu robić, co im się żywnie podoba.
Nie odpowiadają przed nikim, moja droga. Generał, SFOR...
- Jedno i to samo gówno. - Nieprawda.
Ojciec chrzestny szarej strefy, władca świata
On całym wszechświatem dziś pomiata
Ci obcokrajowcy nas wybebeszą!
- Rewolwer, co? - 9 mm, długa lufa.
- Za mało hałasu, co? - Właśnie tak.
Niech Bóg nas strzeże przed szalonymi kobietami i światowymi potęgami!
Wszyscy pójdziemy razem do piekła, szalona kobieto!
Czekaj! Teraz niby ja jestem szalona?
Może nie szalona, ale też nie całkiem zdrowa na umyśle.
Słuchaj, jeśli chcesz umrzeć,
to pozwól chociaż moim dzieciom skończyć szkołę.
Dobrze, zawrzyjmy umowę.
Po pierwsze broń na stół. Dobrze?
Rozjebałaś mi kolano, dziewczyno!
Sprzedajecie kobiety i dzieci, handlujecie organami!
Teraz chcecie zepsuć mi zabawę?
Będzie ślub, nawet jeśli to będzie ostatnia rzecz, którą zrobię!
Nasz Partizan wciąż się bije, hej, hej, hej!
Nasza flaga wzwyż się wzbije, hej, hej, hej!
Doktorze!
Gorączka ustąpiła, ale musimy operować.
- Potrzebuje krwi. - Grupa 0 się nada?
- Ja mam grupę 0. - Świetnie. Siostro, proszę pobrać krew.
Będzie musiała tu zostać przez dwa-trzy dni po operacji, aż zejdzie opuchlizna.
- A potem - prosto do psychiatry! - Dlaczego do psychiatry?
Zapytałem ją, co ją ugryzło, a ona odparła, że to był zegar.
- Bo był! - Zegar? Nabijasz się?
Prawdziwy, ogromny, austro-węgierski zegar.
Siostro, jego też trzeba oddać do psychiatry!
Nikt nie honoruje rozejmu, Koleżko!
Co w nich dziś wstąpiło?
Świetnie się bawią!
Ucho?
- To twoje ucho? - Snajper mnie drasnął.
- Boli? - Trochę...
- Hej! Dokąd idziesz z moim uchem? - Idę po igłę i nitkę.
Żeby nie wdała się infekcja.
- To mój ptak. - Połóż się.
- Koleżka. - Nie boisz się drapieżnych ptaków?
Dlaczego miałbym? Jest moim kumplem.
Oddalibyśmy za siebie życie.
Leć sobie.
Obróć się na brzuch.
Nawet nie zdążyłem położyć się na plecach.
Obróć się i bądź cicho.
Co to?
Nie jestem cholerną babą.
Ty, babą? Nigdy.
Może trochę babcią.
Gotowe!
Na co czekasz? Zmykaj.
Siadaj.
Co tu robisz? Znikaj stąd!
Czekaj tam.
Koleżko, nawet nie wiesz, jak długo na to czekałem.
Nie zepsuj mi tego!
Leć!
Leć, proszę. Leć!
Rakija.
Kosta, podobasz mi się.
Troszkę.
No i cóż. Zepsułeś.
Babka przesyła nadziewane papryczki!
Trochę wystygły.
Podgrzejemy je.
Uratowałeś mi życie.
Będziesz ciągle musiał to robić.
Jak to?
To proste. Po pierwsze, mój honor jako panny.
Nie rozumiem.
Wszyscy myślą, że zabrałeś mi dziewictwo.
- Ale tego nie zrobiłem! - Ty tam wiesz!
Ale wiem.
Co w tym zabawnego? Słuchaj, brat by mnie zabił, gdybym zaczęła się puszczać.
A ty mówiłeś, że coś dla ciebie znaczę.
Bo tak jest.
Wiem też, że mnie kochasz.
- Trochę. - Nie płacz.
Tak, jakby to miało znaczenie, że ja ciebie kocham bardziej.
- Prawda? - Prawda.
- Widzieliście Kostę mleczarza? - Sprawdźcie w tawernie.
Myślisz, że kobiety pociągają mięśnie?
Tak je trzeba podrywać.
- Ludzie, dokąd poszedł Kosta? - Pilnie go potrzebujemy.
- Nie, dziękuję. - To żebyś się nie przeziębiła.
Nie przeziębię się, póki mam ciebie.
Patrz!
Jak wróci Žaga, zrobimy podwójne wesele.
On i panna młoda. Ty i ja.
- Kto wie? - Kto wie co?
Kto wie?
Może mu się nie spodobam?
- Czarna? - Tak, wysoka, czarna i piękna,
ale ręka jej spuchła jak balon.
Co się stało?
Staruszka powiedziała mi, że mam nakręcić zegar.
Panowie, kobieta zemdlała!
Doktorze, jeszcze jedna!
- Znów zegar? - Tak!
- Przestań! - Mówię poważnie, proszę popatrzeć!
To naprawdę historyczna chwila.
Następuje oficjalne podpisanie traktatu pokojowego.
Koniec wojny, koniec wojny!
Przedstawiciele światowych potęg i byłych wrogów...
Całkiem jak ja, gdy byłam młoda.
Porozumienie zostanie podpisane przez reprezentanta ONZ i zwaśnione strony...
Co się dzieje, Ojcze?
To koniec.
Miejmy nadzieję, że na zawsze.
Koniec tego cyrku.
Faraonie, czas uwolnić tego ptaka!
Koniec!
Och, czy to ty?
Kobieta, przed którą klęka każdy!
Pasuje mi?
Ale powiedziałem, że ci się nie uda,
Że za mną zapłaczesz,
Zestarzejesz w smutku,
Że z twej pięknej twarzy nie zostanie nawet cień.
Ale ty, co za cud, jesteś piękniejsza niż dawniej,
Ale ja rzucam szkłem po kawiarni,
Krwawiąc, szukając ściany, by rozbić o nią głowę.
Chodź tu! No chodź!
Do przodu, do tyłu, nie mam dokąd iść,
Mój dowód jest pusty,
Jest w nim tylko twoje zdjęcie,
Więc gdy umrę, ludzie mnie poznają.
Och, jeśli to ty...
Tam jest Kosta.
Idź go poznać.
- Powinnaś nas sobie przedstawić. - W sukni ślubnej? To przynosi pecha.
- Przedstaw brata. - Jest nieśmiały.
Więc to ty.
Kto?
Szwagier.
Szwagier?
Przyszły szwagier.
- Ty jesteś Žaga Božović? - Skąd wiesz?
Kto nie zna Žagi Božovicia, wojownika i bohatera?
Zapomnijmy o wojownikach i bohaterach.
Zobaczmy, jakie masz podejście do pracy.
Skończyłem akademię muzyczną. Wydział fortepianu.
- Gram na cymbałach. - Och, artysta.
- Przed wojną. - Byłeś w stanie z tego wyżyć?
Wtedy – tak. Nie wiem, jak będzie teraz.
- Słyszałeś o Immanuelu Kancie? - Filozofie?
"Prawo moralne we mnie i niebo gwiaździste nade mną."
A oni co robią?
Ślub twojego szwagra.
Żenię się.
Znalazłem Włoszkę w idealnym stanie.
To miło.
Žaga!
Humanista!
Wojownik!
Bohater!
Patriota!
Filantrop!
Filantropia!
Co ty tu robisz?
Mam ci coś ważnego do powiedzenia.
Zabierz mnie do swojego domu.
- Teraz? Jestem w połowie utworu. - To ważne.
Masz papierosy?
Gdzie jest twoja rakija?
Włącz radio.
Po co mi życie bez ciebie kochanie,
Jeśli nie chcę mieć nikogo innego?
Przyszłam powiedzieć ci prawdę.
Może nie powinnaś.
Nigdy nie radziłem sobie z prawdą.
Nic dobrego mi z niej nie przyszło.
Nic o mnie nie wiesz.
Jakby to miało znaczenie.
Wiem, że wychodzisz za mąż.
I wiem, jak się z tym czuję.
To ma znaczenie.
- Ścigają mnie. - Wiem. Wszystko wiem.
Nie, nie rozumiesz.
Chcą mnie żywą lub martwą.
Upolować za wszelką cenę.
Chcę się tu ukryć, zapomnieć o wszystkim,
zmienić swoje życie, wyjść za mąż...
Wszystko idzie zgodnie z planem.
Jutro wychodzisz za mąż. W czym problem?
Problem pojawił się, gdy zobaczyłam ciebie.
Tak, jasne.
Jasne! Przypominasz mi mnie. Tę, która myślałam, że już nie istnieje.
Ty i twoje nieszczęście.
Nie żałuj mnie. Drzwi do mojej duszy są zamknięte dla nieszczęść.
Nie ma na nie już miejsca. Nic już nie słyszę, nic nie widzę.
Wracaj do domu, kurwo! Narzeczony na ciebie czeka!
Gdzie ona poszła, kochanie moje?
Zrobiłyśmy sobie wieczór panieński i trochę się pobiłyśmy.
Nie będzie już żadnych bitek! Tylko taniec!
Szwagrze!
Tak, ty! Chodź tu!
Nie widzisz, że moja siostra chce tańczyć?
No dalej, nie wstydź się. Dawaj.
Co ten helikopter robi w dolinie?
Lot humanitarny. Patroluje strefę buforową.
- Wczoraj przekazano informację dowództwu. - Wcześniej nie byli ubrani na czarno.
Zostali poinformowani. Nie martw się.
Dobrze.
Sam dziś wydoisz krowę,
zawieziesz mleko żołnierzom i wrócisz tu, by ożenić się z Mileną.
Zatrzymam księdza, żeby trochę opóźnić wesele.
- Dlaczego tak nagle? - Teraz jest najlepszy moment!
Wiem, że jesteś właściwym facetem dla mojej Mileny.
To nie był przecież sam seks, bez miłości?
- Nie było seksu! - Seks, seks.
Wiesz, nie mamy czasu. Twój zegar biologiczny też tyka.
Biedna dziewczyna marzyła
o zaślubinach tego samego dnia, co jej brat.
I wiesz, że dla mojej Mileny zrobiłbym wszystko.
Więc dziś się pobierzecie, czy to jasne?
To już!
Proszę, szwagrze!
Pizzicato. Sklep bezcłowy, Abu Dhabi.
Chodź, przymierz.
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
Nie podoba mi się.
Będziesz teraz innym człowiekiem.
Już jestem inny, niż kiedyś byłem.
Więc znów się zmienisz.
Jedź i wróć przed południem.
Pospiesz się.
Jak tak mi masz pomagać, to przestań!
- Krew nie woda. - Nie do kurwa wiary.
- Mam wątpliwości. - Co do czego?
Tego pokoju, tego wszystkiego.
Przestań. Podpisano traktat,
a jego gwarantami są światowe potęgi: Rosja, Ameryka, Niemcy, Anglia.
Bogdan!
- Mila! - Kochany Kosta, dzięki Bogu.
Weszłam do domu z tą małą. Gdy coś usłyszałam,
wyszłam na zewnątrz, ale nikogo tam nie było.
Wróciłam i wszyscy leżeli na ziemi!
Pojawili się mężczyźni ubrani na czarno. Chyba ich zarżnęli, nie wiem.
Bardzo się bałam o wnuczkę, chciałam ją uratować.
- A jak ty się uratowałeś? - Wiozłem mleko.
Uratował mnie wąż.
To w takim razie wola Boża, Kosta.
Wszyscy mają swoje przeznaczenie, takie lub inne.
Człowiek się z nim rodzi, a ono podąża za nim przez życie.
- Gdzie jechał Bogdan? Łącznościowiec? - Był jednym z nich.
Szukał jakiejś Włoszki.
Gdy jej nie znalazł, wszedł z nimi do każdego domu.
Potem przyleciał helikopter i wszyscy polecieli do Klobuka,
żeby jej poszukać. Nie wiem, czy ją znaleźli.
Sokrates do Homera. Sokrates do Homera, odbiór.
Tu Homer.
Spryskiwanie insektów jest na etapie końcowym.
Komary usunięte z obu lokacji.
Jest czysto, nie ma nawet motylka.
Pilnie wzywany śmigłowiec, by zabrać uczestników. Odbiór.
Lepiej na to nie patrz.
Otwarto połączenie ze śmigłowcem, podaj cztery koordynaty.
Podaję...
Kosta!
Koleżko, co ty tu robisz?
Kosta!
Kosta.
Kim byś była, gdyby nie wojna?
- Gdyby nie wojna? - Czym byś się zajmowała?
Miałabym swój program telewizyjny,
a potem znalazłabym swojego rycerza w lśniącej zbroi.
A potem wyszłabyś za bogatego Włocha, bo zbroja rycerza by zardzewiała.
Miałabyś dzieci, on by cię zdradził i tak dalej.
To byłby koniec, mnie lub jego.
Potrzebne jest szczęśliwe zakończenie. Los inaczej opowiedziałby tę historię.
Dwa pisklęta, bracia krwi, dwa pisklęta, dwa sokoły
W samym środku bitwy, w samym środku przyjemności, w samym środku rzezi,
Ich skrzydła się złączyły,
Dwaj bracia krwi
Razem lecą walcząc, karmią się nawzajem z otwartymi ranami
Błądzili w uścisku,
Aż ujrzeli białą gołębicę
Była piękna, była boska,
kwiat z niebios.
Halo! Jest tu kto?
Jesteś głodna?
Nie teraz.
- Jesteś piękna. - To moje nieszczęście.
Tak, jasne!
Moje piękno przyniosło mi tylko smutek, tak jak tobie dobroć.
Wyciąga z ludzi to, co najgorsze.
Scott był na początku dobrym człowiekiem, żołnierzem błękitnych hełmów.
Uratował mnie z obozu jenieckiego, zabrał mnie ze sobą...
A potem stał się bydlakiem. Nasze mieszkanie stało się moim nowym obozem.
- Zabierzesz mnie do Rzymu? - Tak!
Ale będziesz musiała mnie nauczyć na nowo, jak żyć!
- Żebyś mógł grać w jakimś hotelowym barze? - O nie.
To gorsze niż bycie ściganym przez żądnych krwi morderców!
Nikomu jeszcze nie udało się przed nimi uciec.
Czy możemy zrobić coś innego, niż uciekać?
Nie wiesz, co to znaczy wiecznie uciekać.
Och, wiem. Wręcz zbyt dobrze.
Wielki mistrz Zubac! Kto na niego postawi?
Dalej, Zubac!
- Stawiajcie na Zubaca! - Dasz radę, Zubac!
Dasz radę! Tak!
- Wielki mistrz Zubac został pokonany. - Żądam rewanżu!
Ty jebany fiucie!
Moja noga.
Zostaw mnie, to nie ma sensu.
Jesteś idiotą!
Jedyne, co ma jakikolwiek sens,
to kochać kogoś, jak tylko potrafisz.
Patrz! Jak się na to mówi?
- Rodzi dziecko. - Cieli się!
Idź się odświeżyć.
Och, zielona łąko, trawo pełna rosy,
Góro Jawor, góro Jawor,
Która dba o swoje stado, moja słodka...
- Umrę! - Nie umrzesz! Cierpliwości!
Biedronka! Przynoszą szczęście.
Biedronka.
UWAGA! MINY!
Chodźmy!
Gdzie idziecie?
Dlaczego strzelacie im w plecy, jebane kutasy!
Stop! Nie ruszać się!
Ręce do góry!
Nie ruszać się!
Mam tylko ciebie.
Posłuchaj mnie.
Najpierw pójdę ja, a ty idź za mną.
Rozumiesz?
Nie martw się.
Dobrze ci tak, bydlaku.
Nie ruszaj się!
Nie możesz umrzeć, jesteś całkiem niewinny!
Zostaw go!
Nie!
Jesteśmy uratowani! Jest czysto!
Chodź tu!
Stój!
Zatrzymaj się!
Puść węża!
On chce cię uratować!
Nie ruszaj się! Stój!
Stój!
- Gdzie idziesz? - Puszczaj!
Do kurwy nędzy!
Gdzie idziesz?
Chcesz się zabić, co?
Jeśli się zabijesz, to kto będzie pamiętał o tej pani
i o waszej miłości, idioto?
To nie tak działa, przyjacielu.
Puść.
15 lat później
Jak ci się tu podoba?
Nie do końca jest jak w niebie.
Jak to? Zasługujesz na dwa nieba!
Czegoś brakuje.
Czy chcesz tu ze mną zostać? Na zawsze.
Nie ma pośpiechu.
Gdy tu przyjdziesz, będziemy razem na zawsze.
Właśnie.